Ervaringen

Workshop Dienend leiderschap

Wij als 2 collega’s (Irene en Miranda) hebben de Training dienend leiderschap gevolgd. Op voorhand waren wij erg benieuwd naar wat dit in de praktijk in zou houden en werd er lacherig gedaan door onze andere collega’s. Het zou vooral heel zweverig zijn, maar niets was minder waar. De ervaring die 1 van ons had met paarden bleek geen invloed te hebben en dat de ander niets met paarden had maakte helemaal niks uit.

Na een hartelijke ontvangst met koffie en lekkers en een gezellig kennismakingsgesprek, waarin uiteengezet werd wat we gingen doen, konden we naar de paarden.

Die stonden nieuwsgierig op ons te wachten en kwamen zelfs al naar ons toe. We kregen elk de opdracht een van de paarden te kiezen en deze zonder halster mee te nemen. Na enkele pogingen lukte dit ons allebei. Het opvallende was dat wij elk onmiddellijk de werkwijze van de ander herkenden. Zoals wij de paarden probeerden mee te krijgen was precies hoe wij op het werk mensen benaderen. Ziehier de eerste spiegel voor ons.

Door de paarden werd feilloos aangegeven wat onze persoonlijke valkuilen zijn zoals teveel denken en opdrachten afzwakken.

Ook werden ons spiegels voorgehouden op het punt van samenwerking. Die bleek niet zo goed als wij dachten, met name het gebrek aan communicatie en het focussen op hetzelfde doel was een struikelblok. Zodra wij dit goed deden volgde het paard ons.

Uit alle opdrachten kwam uiteindelijk naar voren dat het draait om het maken van verbinding, het volledig jezelf zijn en van uit daar contact te maken met het paard. Dan volgt de rest als vanzelf.

Al  met al hebben wij allebei deze training als ontzettend leerzaam, verhelderend en vooral ontzettend leuk ervaren. We werden erg blij van de lieve paarden en van de open positieve sfeer die Mariëlle creëert. De deskundigheid van Mariëlle is duidelijk merkbaar.

Onze dank gaat uit naar de geweldige coaches Jikkie en Queen en natuurlijk naar alle andere paarden en vooruit… ook naar Mariëlle!

Irene en Miranda

Weerbaarheid

“Het paard liep mij in de eerste oefening al om ver net zoals op school, waar ik vaak doe wat anderen willen van mij. Nu leer ik zelf aan te geven wat ik wil. Best cool, het paard doet wat ik zeg en ik voel met een stuk sterker.” Tessa van 10 jaar

Een jongetje met een traumatische ervaring

“Ik was niet blij en heb hele nare dingen meegemaakt. Ik wilde er niet over praten en heb veel gehuild toen ik bij de paarden was. Ik heb ze zachtjes alles verteld, omdat ik weet dat ze het toch niet door vertellen. Nu is mijn hart even helemaal leeggehuild en dat voelt best fijn. Dank je wel lieve Spikkels, Jeske en Lina.”

Gezin en rouwverwerking

“Wij hebben als gezin een moeilijke periode achter de rug. Mijn man is afgelopen jaar op 46-jarige leeftijd overleden. Ik heb twee dochters van 14 en 17 jaar. We doen ons best om elkaar goed te steunen, maar we komen toch niet helemaal bij elkaar en de onderlinge communicatie stagneert soms binnen ons gezin. Een goede vriendin van mij had ervaring opgedaan met paardencoaching en attendeerde mij erop. De middag bij de paarden bracht ons weer dichter bij elkaar en we kunnen onze gevoelens weer beter met elkaar delen.”

Moeder aan het woord

“Mijn zoontje maakt nauwelijks contact met zijn omgeving. Door de wekelijkse sessies met de paarden wordt hij opener en leert contact maken met de buitenwereld.”

Fam. Vd Veen bij de paarden …

“Als gezin zijn we met de paarden aan de slag gegaan. Niets geen praattherapie, gewoon ervaren wat er gebeurt en je kunt de paarden niet misleiden. Door een paar oefeningen hebben we kunnen ervaren hoe wij anders met elkaar om kunnen gaan! En hoe we elkaar beter kunnwn begrijpen. Thanks Jikkie en Queen.”

Steven 17 jaar

“Ik heb nogal een kort lontje en vind het lastig wat ik allemaal moet. De paarden hebben mij laten zien wat er gebeurt als ik zo snel boos ben. Nu heb ik door het werken met de paarden meer rust kunnen krijgen in mijzelf.”

Ervaring weergegeven door Françoise Vaal in haar blog “terugnaarjenatuur”

Klik hier voor de link naar het artikel op het blog “terugnaarjenatuur”

Dag 56: De waarheid verteld krijgen door een paard

In een eerdere blog heb ik al eens de verbinding tussen mens en dier aangehaald, die zo mooi weergegeven wordt in de serie The Dog Whisperer. Ik haal er heel veel informatie uit over menselijk gedrag dat zich weerspiegeld ziet door het antwoord in gedrag dat de hond geeft. Cesar Millan zegt dan ook altijd dat hij niet de hond coacht, maar de mens. De hond kan niet anders dan zichzelf zijn en reageren vanuit een eenvoudig maar effectief zintuiglijk gedragsrepertoire. Als er in het gedrag van de hond iets niet klopt, dan is het duidelijk dat er iets in de sociale omgeving niet klopt.

Dan krijg je zenuwachtige hondjes doordat de baasjes zenuwachtig en druk zijn. Of je ziet eigengereide honden die hun eigen gang gaan omdat ze geen leiding van hun baasje ontvangen en ga zo maar door. Het gedrag van de hond is een afspiegeling van hoe het er in de roedel aan toe gaat.

Onlangs heb ik mogen ervaren hoe het is om gespiegeld te worden door een paard. Samen met een aantal bevriende counselors heb ik tijdens een volle workshopdag bij ‘Being with Horses’ mogen leren over mijn eigen gedragspatronen, maar ook over die van ons als groep.

Het gedrag dat een paard laat zien als antwoord op onze toenaderingen laat niets aan duidelijkheid te wensen over. Het dier reageert zintuiglijk op wat wij in ons hele gedrag, stem, lichaamshouding en energie, met ons meenemen, maar waar we vaak helemaal geen erg in hebben. Geconditioneerd door een leven binnenshuis, gebruiken we als mens onze zintuigen amper. Een paard kan niet anders dan deze gebruiken, en kan daardoor energieën opvangen die wij uitstralen.

Wil je te graag contact met het paard? Dan gaat hij je alleen maar uit de weg.

Ben je onduidelijk over wat je wilt met het paard? Dan zal hij stil gaan staan en wachten op meer duidelijkheid.

Ben je met je gedachten ergens anders? Dan zal het dier ook van je weglopen, want er is geen verbinding meer.

Denk je dat het paard toch niet met je mee zal lopen? Dan zal hij dat ook niet doen, omdat je het ongeloof in jezelf al uitstraalt.

Het wordt je als mens duidelijk hoe veel wij in ons hoofd zitten, met allerlei verhalen, overtuigingen, aannames, interpretaties en geschiedenis. Pas als je echt contact maakt met het paard en het gaat uit eigen beweging met je mee, dan pas ga je voelen wat het is om een verbinding te hebben. Ik heb die momenten ervaren als totale eenheid met het paard, maar vooral: samen één zijn in het moment.

Alle dieren leven in het Nu, maar wij zijn dat gevoel kwijtgeraakt. Als het je lukt om dit eenmaal in je leven te voelen, om echt ín het moment te zijn, dan mag je jezelf een gelukkig mens prijzen. Dan ervaar je onvoorwaardelijkheid, verbinding en zo je wilt: liefde.

Van een afstand zag ik hoe mijn collega´s ´in het moment´ geraakten en hoe hun lichaamshouding veranderde van verkrampt naar los en vrij. Zelf merkte ik dat alle gedachten en overtuigingen stopten op dat moment en een intens gevoel van vrijheid overviel me.

Daar heb je dus een paard voor nodig. Of een hond. Of een landschap. Of het nu een bos, een meer, een berg of de zee is: de natuur biedt de mogelijkheid en de wijsheid, om in het moment te leren zijn. De natuur leert ons dat het niet ons denken is dat gelukkig maakt, maar ons voelen.

Dank je wel Queen, Jikkie en alle andere paarden groot en klein voor al jullie wijze lessen.

Wordt vervolgd.

Caroline Meurs van Praktijk voor Coaching & Counseling

Ik heb de workshop als enorm waardevol ervaren. Het is mij zo duidelijk geworden dat je alleen contact kunt maken met de ander (Queen in mijn geval J) als je in contact bent met jezelf. Voor mensen die veel in hun hoofd zitten, cognitief zijn ingesteld, is je workshop een absolute aanrader! Voor mij is de ervaring met Queen een anker geworden waar ik naar terugga als ik het even niet meer weet…….. Nogmaals enorm bedankt.

Artikel EKR nr 1 2010

Klik hieronder op de link om het artikel te lezen.

Artikel EKR nr 1 2010